İnsan hayatının kaçınılmaz aşamaları vardır. Belirli bir çalışma döneminden sonra yaşlanmak ve işi bırakıp dinlenmeye çekilmek, sonunda da ölmek kaçınılmaz sonuçtur. Kafaya takmanın, karamsarlığın mantığı yoktur.

Emekli olan insanlardan bazıları bir anda işi bırakmanın boşluğu içine düşüyorlar.

Kendilerini işe yaramaz, yaşlı, her gün ölüme bir adım daha yaklaşan kişi olarak görüyorlar.

Hâlbuki hayatın her döneminin faydalanılması gereken özellikleri ve güzellikleri vardır.

Onları görebilmek, güzelliklerden yararlanmak, yaşanacak tek bir gün dahi kalsa, tadnı çıkarabilmek gerekir.

Her zaman için az olan şey daha kıymetlidir.

Ömür azaldıkça yaşantının her saniyesi daha iyi değerlendirmek için fırsattır.

Çoğunun yaptığı gibi saçı sakalı salıverip üst baş perişan, öğleye kadar uykuda öldürülen zamandan sonra kahve köşelerinde ömür dolduran bir emekli, ha yaşıyor ha ölmüş demektir.

En azından ruhu zinde tutup moralle yaşamak mutlak ihtiyaçtır. Moral düzgünlüğü, stresten uzak durmak ömrü uzatır. Hem de zevkli hale getirir.

Önemli olan bir an önce ölmek değil, yaşamaktır.

Emeklinin kendisine bir çeki düzen ve moral vermesi, sabah kalktığında eşine çevresine keyifli bir günaydın demesi, imkânlar ölçüsünde güzel bir kahvaltı, tıraş, düzgünce giyinip kravatını takıp sokağa çıkması güne zevkli bir başlangıç demektir.

Yürüyüşler, kamu yararına çalışan derneklerin faaliyetlerinde aktif yer alma, sportif faaliyetler, olta ile balık avlamak, okumak, yazmak, bahçede tarımsal çalışmalar, internette dolaşmak, sevilen dostlara ziyaretler, piknikler, çay sohbetleri, imkânlar ölçüsünde seyahatler, hayatı dolu zevkli yaşamamıza neden olur.

Hele torunları sevmeye ayıracak zamanın tadına doyum yoktur.

Plansız programsız, amaçsız, üretimsiz, ne yaptığı, ne yapacağı bellisiz, can sıkıntısından çevredekilerle kavga çıngar içinde, toplumdan kopuk monoton bir yaşamın çekilmezliği muhakkaktır.

Tek cümle ile ifade edersek, emekli oturup ölümü bekler diye bir şey yoktur. İmkânlar ölçüsünde azami üretken ve işe yarar, faal olabilmek, bir şeylerle iştigal etmek hayata renk katar.

M.Ali UYSAL